पावसाचा कहर: पतीने तब्बल 35 किमी खांद्यावर नेला पत्नीचा मृतदेह
पावसाचा कहर: पतीने तब्बल 35 किमी खांद्यावर नेला पत्नीचा मृतदेह
कठुआ जिल्ह्यात मुसळधार पाऊस आणि भूस्खलनामुळे रस्ता बंद झाल्याने गुलशन कुमार यांनी पत्नीचा मृतदेह खांद्यावर घेऊन 35 किमी प्रवास केला. मुस्लीम समाजानेही अंत्ययात्रेत मदत केली.
सायली मेमाणे
पुणे २६ ऑगस्ट २०२५ : कठुआ जिल्ह्यात मुसळधार पावसामुळे आणि भूस्खलनामुळे रस्ते बंद झाल्याने एका पतीला आपल्या पत्नीचा मृतदेह खांद्यावर घेऊन तब्बल 35 किलोमीटर प्रवास करावा लागला. ही हृदय पिळवटून टाकणारी घटना अनेकांना अंतर्मुख करून गेली आहे. गुलशन कुमार नावाच्या व्यक्तीला आयुष्यातील सर्वात कठीण प्रसंगातून जावे लागले. त्याची पत्नी उषा देवी गर्भवती होती आणि तिची प्रकृती गंभीर झाल्यानंतर तिला उपजिल्हा रुग्णालय बानी येथे दाखल करण्यात आले. मात्र, बाळाचा मृत्यू झाला आणि उषाचीही तब्येत अधिक खालावली. त्यानंतर 22 ऑगस्ट रोजी तिला जीएमसी कठुआ येथे रेफर करण्यात आले, पण दुर्दैवाने 24 ऑगस्ट रोजी रात्री तिचे निधन झाले. कुटुंबाची इच्छा होती की तिचे अंत्यसंस्कार वडिलोपार्जित धग्गर गावात व्हावेत. मात्र, मुसळधार पावसामुळे आणि भूस्खलनामुळे कठुआ ते धग्गरचा थेट रस्ता बंद झाला होता, ज्यामुळे गुलशनला मोठा अडथळा निर्माण झाला.
गुलशनने पत्नीचा मृतदेह घेऊन प्रवास सुरू केला, पण थेट गावात जाणे शक्य नसल्यामुळे त्याला हिमाचलमार्गे वळसा घ्यावा लागला. तो सोमवारी सकाळी रुग्णवाहिकेतून हिमाचलमार्गे मश्का येथे पोहोचला. तेथून पुढे रस्ता बंद असल्यामुळे त्याला मृतदेह खांद्यावर घेऊन चालावे लागले. मश्काहून तो पायी पेपडी गावात गेला, नंतर पुन्हा गाडीने दुग्गन येथे पोहोचला आणि तेथून आणखी 10 किलोमीटर अंतरावर असलेल्या धग्गर गावात पोहोचला. या संपूर्ण प्रवासात गुलशनला तब्बल 35 किलोमीटर मृतदेह खांद्यावर वाहून न्यावा लागला. खडकाळ मार्ग, चिखल, पावसाचा मारा आणि भूस्खलनामुळे पडलेले बोल्डर यामध्ये त्याचे पाऊल पुढे टाकणे अवघड झाले होते, तरीही आपल्या पत्नीला शेवटचा निरोप देण्याच्या निर्धाराने तो थांबला नाही.
या प्रवासात गुलशनला गावकऱ्यांची आणि मुस्लिम समाजातील लोकांचीही साथ मिळाली. मश्का आणि पेपडी गावादरम्यान बोल्डरमुळे रस्ता पूर्णपणे बंद झाला होता. अशा वेळी मुस्लिम समाजातील लोकांनी मृतदेह खांद्यावर घेऊन गुलशनला मदत केली. पाऊस, चिखल, अडथळे असूनही या अंत्ययात्रेत मानवीतेचे दर्शन घडले. ग्रामस्थांच्या मते, गुलशनच्या डोळ्यात अश्रू होते पण त्याची पावले थांबत नव्हती. पत्नीच्या मृत्यूचे दुःख आणि तिच्या अंत्यसंस्कारासाठी गावात नेण्याची जबाबदारी यामुळे त्याने खडतर प्रवास पूर्ण केला.
ही घटना कठुआ जिल्ह्यातील भूस्खलन आणि पावसामुळे निर्माण झालेल्या बिकट परिस्थितीचे जिवंत उदाहरण ठरली आहे. दरवर्षी पावसाळ्यात या भागात भूस्खलन आणि रस्ता बंद होण्याच्या घटना घडतात, परंतु यावेळी एका कुटुंबाला सर्वस्व गमवावे लागले. उषा देवीच्या मृत्यूमुळे एक संसार उद्ध्वस्त झाला आणि नवजात बाळाचाही मृत्यू झाल्यामुळे हे दुःख अधिकच वाढले. दुसरीकडे, या प्रसंगाने मानवी मदतीची खरी ओळख करून दिली. धार्मिक भेद विसरून ग्रामस्थ आणि मुस्लिम समाजातील लोकांनी खांद्याला खांदा लावून गुलशनच्या सोबत उभे राहून मदत केली.
ही घटना प्रशासनासाठीही डोळे उघडणारी आहे. अशा कठीण परिस्थितीत रुग्णालयांपर्यंत पोहोचण्यासाठी किंवा मृतदेह गावात नेण्यासाठी योग्य सुविधा उपलब्ध करून देणे आवश्यक आहे. रस्ते बंद होणे ही समस्या दरवर्षी भेडसावते आणि त्यावर दीर्घकालीन उपाययोजना करण्याची गरज आहे. अन्यथा अशा हृदय पिळवटून टाकणाऱ्या घटना पुन्हा घडू शकतात. गुलशन कुमारच्या या खडतर प्रवासाने मानवतेचा खरा संदेश दिला आहे – संकट कितीही मोठं असलं तरी धैर्य, जबाबदारी आणि साथ देणारी माणसं हेच खरे बळ असते.
